യുദ്ധമനുഭവിക്കുന്നവരുടെ ആശങ്കകൾ (കുടിയിറക്കപ്പെടുന്നവരുടെയും )

യുദ്ധമനുഭവിക്കുന്നവരുടെ 

(കുടിയിറക്കപ്പെടുന്നവരുടെയും )

ആശങ്കകൾ

എങ്ങനെയായിരിക്കുമന്നോ!

അത്, ചിലപ്പോ

രാത്രിയുടെ ഇരുട്ട് തീരുവോളം 

ഉറക്കമുണർന്ന്

കാത്തിരിക്കുംവിധമായിമാറാം.

ഉണർവിൽനിന്ന്  

മരണംവരെയുള്ള മാത്രം

ജീവിതങ്ങളിലേക്ക്,

വിശ്വാസങ്ങളിലേക്ക്

പന്തമെറിയുന്നതും

തോക്ക് ചൂണ്ടുന്നതും

നോക്കി നിൽക്കുംവരെയായി മാറാം..

അത്;

വെറുമൊരു അഭയകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കുള്ള

കുടിയിറക്കപ്പെടൽ മാത്രമല്ല...

അനാഥത്വത്തിന്റെ

അഗ്നിപേറു ന്ന

തെരുവോരങ്ങളിലേക്ക്

വലിച്ചെറിയപ്പെടലാ ലാവാം..

ഒരു  ഇറ്റ് ദാഹജല ത്തിനായി

തൊണ്ട പിടയുന്ന ദാഹത്തിന്റെ എരിച്ചിലുകളുമാവാം...

സൂക്ഷിക്കുക..!!

അത്

ചിലപ്പോ;

ജീവിതം  അനായാസമായവന്റെ  നേർക്ക്

അതിര് തുളച്ച് പതിയുന്ന 

നീതിനഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ

നിശബ്ദ പ്രാർത്ഥനയുമാവാം...

June19  2025

ഒറ്റ നക്ഷത്രം

നിലാവും നക്ഷത്രങ്ങളും പോറിയ

ആകാശമാ ണ്   ഇന്നുമെന്റെ  അതിജീവനം

കടലോളം മുറിഞ്ഞ കിനാവുകളും

ചിതറിയ ചില വാക്കുകളുമാണ്

ഇനിയുമെന്റെ ദൂരം

അതിസൂക്ഷ്മകണങ്ങളിൽനിന്നു 

 ആ ഒറ്റ  നക്ഷത്രത്തിലേക്ക് പറക്കലാണ് ജീവിതം.

തകർന്നാലും

തകർന്ന ചിറകുകളിലെ

തൂവലുകളാണ് എന്നും എന്റെ  ഹൃദയം സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് .

എന്നാളും

ചില അദൃശ്യ കിരണങ്ങൾ എന്റെ വഴികളിൽ പതിയവെ

എനിക്ക് നടക്കാനുള്ള വഴി തെളിഞ്ഞുകാണാം...

ആ കിരണങ്ങളുടെ ജ്വാലയാവാം

 എന്റെ ഹൃദയത്തെ തൊടുന്നതും

ജീവിതം

ജീവിതം ...

അത്;

നിലാവുപോൽ പൂത്തത്...

അടരുപോൽ അടർന്നത്...

ഭ്രാന്തുപോൽ അലമുറയിട്ടത്...

ആത്മാവിന്റെ ആഴത്തോളം നൊന്തത്...

ആകാശത്തോളം പ്രണയിച്ചത്...

ജീവിതം....

അത്;

ഇനിയും ബാക്കിവെക്കുന്നത്...

വഴി

അകലമാണെങ്കിലും

ഏറെ അടുപ്പത്തോടെ

എന്നിൽ നിന്ന്

നിന്നിലേക്കൊരുവഴി വെട്ടിയതാരായിരിക്കണം.?

സൃഷ്ടിയും ജ്ഞാനവും ബോധവും നിറയുന്ന

ദുഃഖവും ആഴവും കരുത്തും പ്രണയമാണെന്ന

വഴിയുടെ അറ്റത്ത് 

നീയുമില്ലാതിരിക്കിലും;

പല വഴികളിൽനിന്നൊരു

വഴിയിലേക്ക്

അതിരുതൊടാതെ

പാതിയിലേറെ നടന്ന് തിരിക്കുവാൻ

ഒരു വഴി...അത് ;

നിന്നിലേക്കുള്ള വഴി…

തികച്ചും

സൃഷ്ടിയിൽ  നിന്ന് സൃഷ്ടാവിലേക്കുള്ള വഴി...

വിരൽച്ചുരുൾ

വിരൽ ചുരുളുകളിലൊഞ്ഞിരിക്കുന്ന

സത്യങ്ങളൊക്കെയും

ഊതി വീർപ്പിക്കരുതെന്നു ഒരു കൂട്ടർ.

കണ്ണും കാതും മറ്റാർക്കോ പകുത്ത്

അനുഭവവും ജ്ഞാനവും പുകച്ചുരുൾ പോലെ

 മേലോട്ട് പറ ത്തണമെന്ന്‌ മറ്റു ചിലർ .

ഇതൊന്നിനും പറ്റാതെ

സ്വന്തം ഹൃദയത്തോട് കാതുകൂർപ്പിക്കുന്നവർ

വക്ക് പൊട്ടിയ വഴികളിൽനിന്ന്

 ഓരം ചേർന്ന് നിന്നോളണമെന്ന് എല്ലാവരും....

പക്ഷെ ഒരു കാര്യം …

സ്വയമറിയാത്തവർ

ആരുടേയും അനുഭവങ്ങളിലേക്ക്‌ വിരൽ ചൂണ്ടരുത്.

അത് ..അവരുടെ അവകാശമാണ് ...

പുറമ്പോക്ക്

നട്ട് വളർത്തി പടർന്ന് പന്തലിച്ചതൊക്കെയൂം

പുറംപോക്കിലാണെന്ന് നിന്ടെ വാദം 

എന്നാൽ നീ അവകാശം പറഞ്ഞതെല്ലാം

സ്വന്തമാക്കിയത് നിന്നെ ഊട്ടാനല്ല;മറിച്ച്

വെട്ടിനിരത്തി നിനക്ക് കൂടൊരുക്കാൻ

പിന്നെയും ബാക്കിയായവ വേരോടെച്ചുട്ടെരിച്ചത്

ഒരു സംസ്ക്രതിയുടെ പിടിവാശിയും

വീണ്ടും കിളിർത്ത് പൊങ്ങാതിരിക്കാൻ

ഒറ്റ വര

അക്ഷരങ്ങളുടെ ചില്ലകൾ അടർന്ന് അടർന്ന്

 ഒരു ഒറ്റ വര മാത്രം

അതിജീവനം അസാധ്യമായ പിടച്ചിലുകൾ നേർന്ന് നേർന്ന്

 ആ ഒറ്റവരക്കുള്ളിൽ മാത്രം...!!

മൗനം

യുഗയുഗങ്ങൾക്കപ്പുറം തീർക്കുവാൻ     

 ഒരു മനോഹര മൗനവും

അറിയുമോ

അതിലൊതുങ്ങുന്നത് ഈ ഭൂമി മുഴുവനും അതിനുമപ്പുറം 

അതിൻറെ കേന്ദ്രമായി   എന്നുമെപ്പൊഴും

നിൻറെ ആകാശവും...

എൻറെ കടലും...

ചിലപ്പോൾ

 എത്ര മനോഹരം

ഈ ഭൂമിയിൽ പിറക്കുന്നതും

കാഴ്ചകൾ മേയുന്നതും

നോവായി നോവുന്നതും

പിന്നെ മരണമായി മായുന്നതും !

ഓർമ്മ

പിന്നെയും പിന്നെയും

ഓർത്തെടുക്കുമ്പോൾ

ഓർമ്മകൾക്ക്

ഒരുമയുടെ ആകാശം

നക്ഷത്ര വെളിച്ചം

കടലോളം ആഴം

ഇനിയും ബാക്കി വെക്കുന്ന

ഓർമ്മകൾക്ക്

അതിരുകളില്ലാത്ത കഥകൾ

ഇനിയും ഉണ്ടാകുമല്ലോ!

മാപ്പ്

വിശന്ന് പിടയുന്ന പിടച്ചിലുകളെ

ദൈവം സ്വർഗം പണിത

ഞങ്ങളുടെ

വിസ്മരണങ്ങൾക്ക്

നിങ്ങൾ മാപ്പ് തരിക...

ജീവനും മരണത്തിനുമിടയിൽ

മരിക്കുന്ന ദാഹങ്ങൾക്ക്,

കുടിച്ചു വറ്റിക്കുന്ന 

ഇനിയുടെ അന്തമില്ലായ്മക്ക്

എന്നും മാപ്പ് തരിക...

മറുവാക്ക് പറയാത്തത്

ഇഷ്ടപെടലിന്റെ ഋതുഭേദങ്ങൾ

എന്നും തിരിച്ചറി ഞവളാകയാൽ

ഞാൻ നിന്ടെ ഇഷ്ടപെടലിന്

ഉത്തരം പറഞ്ഞതില്ല

നീയങ്ങു ചോദിച്ചതുമില്ല

എങ്കിലും

നിന്റെ

ആലില പോലെ നനുത്ത സ്പർശമുള്ള

വളരെ ചെറിയ ചില വാക്കുകൾ

മറുവാക്ക് തേടാതെ

എന്റെ ആത്മാവിന്റെ സൂക്ഷ്മകണങ്ങളിൽ

വീണ്ടും പുനർജനിക്കുന്നു...    

നീയറിയാതെ

പുനർജനിക്കുന്ന എന്റെ വാക്കിന്റെ മൗനം

എനിക്കും നിനക്കുമിടയിലെ നിശബ്ദതയെ

എത്ര മനോഹരമാക്കുന്നുവോ

മറുവാക്ക് പറയാതെ  

അത്രമാത്രം നിഷ്കളങ്കവുമാക്കുന്നു ...   

       

പിന്തുടരുന്നപോൽ

നീ അന്യമാക്കിയെന്നറിവെന്നെ

തളർത്തുന്നു..

നിൻ കാഴ്ചയിലെൻ

മരവിച്ച ചിത്രംമാത്രമാണെന്ന

നിമിഷമെന്നിൽ

ചൂഴുന്ന ശൂന്യത…

നീ അന്യമാക്കിയനേരെന്നതിലെൻ

നെഞ്ചകം പിടയുന്നു

സിരകളും കത്തുന്നു

പിന്തുടരുകയാണവ വീണ്ടുമെന്നെ

നിശബ്ദമെന്തിനോ

ഞാൻ തീർത്ത മൌനങ്ങളിൽ...!        

പ്രണയം

 കവിതയ്ക്ക് മഷിപാത്രമൊരുക്കി കാത്തിരുന്ന

 പ്രണയത്തിന്റെ കടലേ

 എന്നോട് ക്ഷമികുക!

 ചിറകരിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും

 തൂവലിലെ നിറങ്ങളെടുത് നിറം

 വരയ്ക്കുന്നു വീണ്ടും.

 അകലെയാണെങ്കിലും

 അരിക് ചേർന്ന് നടക്കുന്നുണ്ടിനിയും